به گزارش اطلاعات آنلاین، «فیورد» با بازی سباستین استن و رناته رینسو، داستان زوج مسیحی متدینی را روایت می‌کند که به آزار جسمی فرزندانشان متهم می‌شوند. با ورود سازمان حمایت از کودکان به این پرونده، یک چالش خانوادگی به تیتر اول رسانه‌ها بدل شده و به میدان جنگی میان محافظه‌کاری مذهبی و لیبرالیسم اجتماعی تبدیل می‌شود. مونجیو که پیش از این در سال ۲۰۰۷ نیز برای فیلم «۴ ماه، ۳ هفته و ۲ روز» برنده نخل طلا شده بود، روی صحنه با بیانی روان به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی از ضرورت پرداختن سینما به جامعه قطبی‌شده و رادیکال امروز سخن گفت.

جشنواره امسال برخلاف سال گذشته، به دلیل غیبت استودیوهای بزرگ آمریکایی و کمبود ستاره‌های مطرح روی فرش قرمز، تا حدی کم‌فروغ و بی‌رونق ارزیابی شد؛ چرا که جای خالی یک اثر محبوب و همه‌پسند در بخش مسابقه به شدت حس می‌شد.

نکته جالب این دوره، تقسیم شدن سه جایزه اصلی میان چند برنده بود. پارک چان-ووک، رئیس هیات داوران، پیش از اعلام جایزه اصلی به تنوع دیدگاه اعضای داوران از جمله دمی مور و کلویی ژائو اشاره کرد. در بخش بهترین کارگردانی، پاول پاولیکوفسکی برای فیلم «میهن» (روایتی زیبا از سفر توماس مان به آلمان در سال ۱۹۴۹) این جایزه را به طور مشترک با خاویر کالوو و خاویر آمبروسی، سازندگان فیلم اسپانیایی «توپ سیاه» دریافت کرد؛ موضوعی که به دلیل ناهماهنگی در اهدای جوایز، لحظات کمدی و عجیبی را روی صحنه رقم زد.

تم اصلی فیلم‌های امسال به جنگ‌های گذشته و حال اختصاص داشت. جایزه بزرگ هیات داوران (رتبه دوم) به فیلم «مینوتور» ساخته آندری زویاگینتسف رسید؛ فیلم‌ساز تبعیدی روس که با اقتباس از اثر کلاسیک کلود شابرول، داستان یک تاجر ثروتمند در بحبوحه تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ را به تصویر کشیده است.

در بخش بازیگری، جایزه بهترین بازیگر زن مشترکا به ویرجینی افیرا و تائو اوکاموتو، ستاره‌های فیلم احساسی «ناگهان» به کارگردانی ریوسوکه هاماگوچی ژاپنی رسید. جایزه بهترین بازیگر مرد نیز به والنتین کامپانی و امانوئل ماکیا برای بازی در درام جنگ جهانی اول با نام «ترسو» اهدا شد.

همچنین فیلم آرام و عمیق «ماجرای رویایی» ساخته والسکا گریسباخ جایزه ویژه هیات داوران را از آن خود کرد و امانوئل ماره برای نگارش درام جنگی «مردی از زمانه خویش»، برنده جایزه بهترین فیلم‌نامه شد.